ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ: ದೇಶ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದತ್ತ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ, ರಾಕೆಟ್ಗಳು ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಿವೆ, ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಘೋಷಣೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೊಳಗುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಆದರೆ, ವಾಸ್ತವ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಒಬ್ಬ ಬಡ ಕಾರ್ಮಿಕ ಇಂದಿಗೂ ಚರಂಡಿಯೊಳಗೆ ಇಳಿದು ಕಸ ಎತ್ತಬೇಕಾದ ದುಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತ ಹಾಗೂ ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ್ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಅಮಾನವೀಯ ಚಿತ್ರಣ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದು, ಇದು ಕೇವಲ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿತನಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕೈಗನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.
ಚುನಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಡವನ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ಭರವಸೆಗಳ ಮಹಾಪೂರವನ್ನೇ ಹರಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು, ಅಧಿಕಾರ ಸಿಕ್ಕ ನಂತರ ಅದೇ ಬಡವನನ್ನು ಅದೇ ಚರಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಆಗಬೇಕಾದ ಸ್ವಚ್ಛತಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು, ಬಡ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಜೀವದ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿಜವಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದೆ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನುಯಲ್ ಸ್ಕ್ಯಾವೆಂಜಿಂಗ್ (ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಚರಂಡಿ/ಮಲಗುಂಡಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ) ಅನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಡ ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದ ಜನರೇ ಈ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮತ್ತು ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚರಂಡಿಯೊಳಗೆ ಇಳಿಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕನಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಆಡಳಿತ ವೈಫಲ್ಯದ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರು ಎಸಿ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಬಡವ ಮಾತ್ರ ವಿಷಕಾರಿ ಅನಿಲ, ಕಸದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಲು ಜೀವವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ದೇಶ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ತಲುಪಿದೆ ಎನ್ನುವ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ಒಂದು ನೇರ ಪ್ರಶ್ನೆ — ಚರಂಡಿಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಿರುವ ಈ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆ ನರಕದಿಂದ ಯಾವಾಗ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತರುತ್ತೀರಿ?”
ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅಳತೆಗೋಲು ಕೇವಲ ಎತ್ತರದ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಅಥವಾ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಬಾರದು, ಬದಲಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಬಡವನನ್ನು ಚರಂಡಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ತರುವ ಮಾನವೀಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಗಬೇಕಿದೆ. ಚರಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಡವ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವವರೆಗೂ, ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಅಥವಾ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತಕ್ಕೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ಯಾವುದೇ ನೈತಿಕ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಹಾಗೂ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರಿಕರು ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
